Στα μονοπάτια των Κυκλάδων

Κρίστη Στασινοπούλου Εξώφυλλο Κωνσταντίνου Καταγά 2026, 89 σελίδες, 11 ευρώ

“Από τις άδεντρες πλαγιές του Υμηττού, τα βουνά της Κερατέας, τα Λεγραινά, το Λαύριο, το Σούνιο, μέχρι τις πιο νότιες άκρες του Αιγαίου, μέχρι τους κάθετους γκρεμούς πάνω από το Λιβυκό, τις βλέπεις κάθε τόσο να προβάλλουν και να εξαφανίζονται, μέσα κι έξω από το έδαφος. Άλλοτε κρύβονται κάτω από τον βυθό της θάλασσας και να ᾽τες πάλι, ίδιες, φανερώνονται, σκαρφαλωμένες στα απότομα ακρωτήρια, στα βουνά και στα φαράγγια των νησιών: Βράχυνες γραμμώσεις, οριζόντιες ή κάθετες, η κάθε μία με το δικό της χρώμα, με ψυχεδελικές διακλαδώσεις, σχηματίζουν κάθε τόσο τοξωτές κουφάλες, επίπεδα πλατώματα και προεξοχές ή μικρά λοφάκια σε παραμυθένια σχήματα, που ορθώνονται ξαφνικά στη μέση του πουθενά. Άσπρες ή ροζ, οι φλέβες του μάρμαρου, κόκκινες του σιδήρου, πράσινες του χαλκού, μπεζ ή κεραμιδένιες της ώχρας, γκρίζες του σχιστόλιθου, μαύρες της σβησμένης λάβας πανάρχαιων ηφαιστείων. Συμπαγείς ή ραγισμένες, στο μακρύ διάβα τους φτιάχνουν κάθε τόσο φιλόξενες, σκιερές σπηλιές ή επιθετικές προεξοχές όλων των σχημάτων. Στις βαθιές σχισμές τους κυλούν και στάζουν σταγόνες νερού και όπου στεγνώνει η γήινη λέμφος τις διακοσμεί υπέροχα με ψιλόλιγνους σταλαγμίτες και σταλαχτίτες, που αργά και τελετουργικά εκτελούν την πιο εμπνευσμένη χορογραφία της φύσης…”